Geen categorie, Zweden

Op de culturele toer

Onze tocht zette zich voort langs de kust omlaag. Waar we gehoopt hadden op mooie uitzichten over zee, viel dit even tegen. De weg langs de kust liep door bosgebied en om de zee te zien moest je echt afslaan naar een dorpje. Dit hebben we uiteraad gedaan en even van de sfeer geproeft.

Kikkererwten koken

Bij Söderhamn besloten we toch weer het binnenland in te trekken na een overnachting aan de vaart die richting zee liep in een parkje. Nooit zouden we in Nederland op dit soort plekken durven kamperen maar hier voelden het al snel vertrouwd aan. Na een keer achter een tankstation te hebben gestaan omdat we bek af waren, durven we steeds meer. We hebben nu ook een keer alleen onder de tarp geslapen, en dat in een soort dorpsparkje. Met de warmte is dit wel erg fijn.

Onder de tarp

Bij Sundborn het huisje van Carl Larsson bekeken, de bekende Zweedse schilder. Daarna de tuin gezien waar Linnaeus zijn wittebroodsweken doorbracht. Leuk dat deze bekende botanicus in de exotische tuin van George Clifford de planten beschreef rond 1740. Deze man woonde op de Hartekamp in Heemstede, hoe toevallig.

Ook hebben we onze eerste loppis bezocht, een soort kofferbakverkoop aan huis. Erg leuk om even te snuffelen. We kregen meteen een stoel en koffie aangeboden. Het blijft bijzonder hoe de Engelse taal (met af en toe een Zweeds woord tussendoor) mensen kan binden. De dag daarvoor hadden we een gesprek met iemand die in beide talen niet goed verstaanbaar was maar waar we elkaar toch wel begrepen.

Bij de Loppis

In de hitte reden we door naar Falun, bekend van de Falu Rödfärg. De verf waaraan de Zweedse huisjes hun rode kleur te danken hebben. Vanwege de warmte even een aangename stop.

Heel veel liefs

Monique en Merel

De berg op
Geen categorie, Zweden

Zweden over Zee

Na een hele ochtend puzzelen, sorteren en flink wat spierkracht, zat al de bagage in de tassen. Het was veel meer dan we gewend waren dus een uitdaging was het zeker. Zie hier onze inpakkunsten.

Op de valreep kon ik nog met het Janssen vaccin worden ingeënt en kreeg Monique haar tweede prik. We namen een sneltest met officiële testverklaring af bij Spoedtest, gelukkig beide negatief. Toch een hele opluchting dat nu alle papieren rond waren.

Woensdag ochtend waren we al vroeg in de veren, de fietsen achterop de auto, fietstassen erin en wij op de stoelen. Poekie zat ook op de achterbank en kwispelde blij mee met ons Zweden-lied.

Tijdens de rit kreeg ik de langverwachte melding dat Zweden 1 juli naar geel kleurt, de dag dat wij aan zouden komen. Dit maakte dat de laatste beetjes twijfel helemaal verdwenen. De reis liep voorspoedig en we kwamen netjes op tijd aan. Al rennend met bagage door de regen, van de auto naar een afdakje, maakten we ons klaar voor vertrek. Na een afscheidsknuffel liepen we door naar de incheckbalie van de auto’s. Alle papieren waren oké en met een persoonlijke escort werden we richting de boot begeleid. Nog flink wat sjouwwerk en trappen op en neer voor we in onze hut konden neerploffen. De meeste bagage hadden we op de fiets laten zitten. Wat eten, frisse neus, relaxen en daarna naar bed.

In een koude douche hadden we niet veel trek in de ochtend dus stonden we al vroeg in de zon uit te waaien op het dek. Nog een paar uur en dan zouden we aanmeren in Göteborg. De zon scheen daar fel en we reden tussen de vrachtwagens, helicopter en speedboten de ferry af. Even wennen aan het verkeer maar al snel reden we richting het centrum.

De eerste kans om in het Zweeds koffie te bestellen verliep nog niet zo vlekkeloos maar we kregen de jongen wel aan het lachen. Maar trots konden we eindelijk de langverwachte kanelbullar bestellen. Opgeladen kruisden we het centrum om vervolgens via de Sverigesleden de stad achter ons te laten. Een lang fietspad wat paralel aan de hoofdweg lag, leidde ons door de groene boomrijke natuur. Het bergje op en af was weer even wennen maar we hadden al snel de smaak te pakken. Als welkomscadeau werden we getrakteerd op een mooie regenbui. Met de bekende uitspraak hier dat slecht weer niet bestaat, hadden we meteen de volste vertrouwen in onze kleding.

Voor onze eerste nacht hadden we al een plekje op het oog om te wennen aan het wildkamperen. We hadden gehoopt op een shelterplek maar we vonden alleen een kleine vuurplaats. Bij een prachtig meertje vol waterlelies en tussen de blauwe bessen konden we ons tentje opzetten. We mochten eindelijk gebruik maken van de waterfilter wat na enig stuntelen toch aardig ging. Het zelf gedroogde eten beviel prima, thee werd gezet van dennenaalden en blauwe bessen en verder was het nog flink wat gepiel met de organisatie van onze zooi. We kijken uit wat morgen brengt!

Geen categorie, Zweden

Zweden, een stap dichterbij

Met de zomer(sandalen) aan onze voeten, komt onze droom om in Zweden te fietsen steeds dichterbij. Na flink wat ‘gemaar’ en overwegen hebben we toch de ferry van Kiel richting Gotenburg geboekt. Een grote stap wat de voorbereidingen nu een boost geeft. Eind deze maand zullen we naar het Noorden vertrekken om onze sponsor-fietstocht te starten. Voor het Liliane Fonds zullen we ons twee maanden onderdompelen in de ‘wildernis’ door zoveel mogelijk off-the-grid en zelfvoorzienend te reizen. Hierdoor ook meteen corona-proof.

Afgelopen weekend hebben we cursussen gevolgd om meer skills onder de knie te krijgen om dit doel te realiseren. Monique heeft alle ins en outs geleerd van maaltijdbereiding met voeding uit de natuur. Wildplukken, gebruik van ondergrondse ovens, bakken op speksteen, ect. Zelf volgde ik een cursus op het gebied van survivallen met o.a. shelters bouwen, vuur maken en navigeren. Met nu nog meer kennis staan we te popelen om dit te kunnen inzetten in de praktijk.

De komende weken zullen we onze bagage bijeen sprokkelen, al het gedroogde voedsel veilig verpakken en de verdere voorbereidingen treffen om te kunnen vertrekken. Onderweg nemen we je graag mee door middel van een deze blog. Deze is te vinden mijn website: Handy Wings. Hier staat ook allerlei informatie over onze voorbereidingen, paklijst en keuzes hierin en de info over de sponsortocht zelf.

Nog even duimen dat alles goed gaat met de heenreis, maar daar hebben we nu genoeg vertrouwen in.

Lieve groet,
Monique en Merel

Geen categorie, Zweden

Hoop, dromen en een nieuw jaar.

Het voelt een beetje vreemd om dit jaar af te sluiten, gevoelsmatig zal dit pas plaatsvinden wanneer we deze onstuimige periode achter ons kunnen laten. Toch hebben we door hoop te houden en te durven dromen niet stil gezeten. We hebben de tijd benut met planning, voorbereiding en creativiteit. Het centrale thema: Zweden. Een fietsreis waarbij we zoveel mogelijk zelfvoorzienend zijn, wildkamperen en gelijkertijd een bedrag inzamelen voor het Liliane Fonds. Zodra bekend is wanneer we mogen gaan en zeker pas wanneer het voor ons goed voelt om te gaan, laten we dit uiteraard weten in deze blog.

Als voorproefje zijn we voor de feestdagen al heerlijk bezig geweest met het ontwerpen van kerstkaarten. Hierdoor hebben we al meer dan € 150 opgehaald (Liliane Fonds). Voor onze reis zijn we sinds de zomer al eten aan het drogen in een voedseldroger. In Zweden zijn we daardoor niet afhankelijk van supermarkten, ect. Ook was dit, in combinatie met de volkstuin die ik per mei heb gekregen, ideaal om voedsel te conserveren. We hebben ons niet verveeld.

Voor nu wensen wij iedereen een warme (stiekem ijskoude) kerst toe en een nieuwjaar met meer perspectief om dromen en wensen te verwezenlijken, elkaar te kunnen zien en knuffelen en om de krampachtigheid los te mogen laten.
Liefs Monique en Merel